Alle Blog-berichten

|

Lee en Rose richten zich op de San people, een stam die verspreid over het zuiden van Afrika leeft. Ze worden wel “ the neclected people” genoemd. Van oorsprong een trots volk van jagers e.d. maar in de jaren 60 heeft de regering een soort dorpen voor ze opgezet. In de middle of nowhere, geen electra, geen water, helemaal niets. Ook uiteraard geen kans op werk. Ze voelen zich inferieur en worden ook zo behandeld. De ouders werden al gevoed door de regering (veel te weinig overigens, een mand waar ze een maand mee moeten doen is net genoeg voor een week) dus voor de kinderen is ook geen hoop, in elk geval, zo denken ze. Ze worden ook niet gestimuleerd tot een opleiding, dus veel drop-outs bij de school.

In een van die dorpen werken Lee en Rose. Vanaf Ghanzi (waar we ook verblijven) is het 90 km over een zandweg. Hier in de omgeving van Ghanzi leven ook nog San people. Ze wilden terug naar de stad. Maar ze leven in de bosjes rondom de stad, en worden bush people genoemd. Zij leven echt in erbarmelijke omstandigheden. Het project heeft met deze families gewerkt, maaltijden gegeven, coaching gegeven, kerkdiensten gehouden en noem maar op. En zo hebben zij voor elkaar gekregen wat de regering niet lukt: een aantal families verhuisd naar het dorp. Ze hebben daar een eigen stuk grond gekregen, zaden om eten te verbouwen, en een dak voor op hun huisje. Ook worden ze verder geholpen met de inrichting van het huis, b.v. een rekje om de afwas op te zetten en een droogrekje voor de was. De honden likken anders aan het afgewassen servies en zo ontstaan allerlei ziektes, ook babywas werd op een struik gedroogd terwijl er allerlei insecten inzitten (sommigen zijn enorm, brrr…). Het is een wonder hoe de mensen nu al zijn veranderd. Ze waren heel erg vuil en in vodden. Nu zien ze er een stuk beter verzorgd uit. Het project laat ze merken dat ze wel belangrijk zijn, naast fysieke hulp ook door ze te vertellen dat ze bijzonder zijn, er mogen zijn e.d. Ook de diensten op zondag zijn hierop gericht. We hebben een dienst meegemaakt en met de kinderen gespeeld. We kunnen trouwens slecht met ze communiceren, want ze spreken geen Engels en verstaan het niet geweldig, vooral de kleinere kinderen niet. Maar we hadden een vrouw die vertaalde.